Czy kable koncentryczne lubią wilgoć?

W poprzednim tekście z tego działu pokazywałem skrzynkę telewizji kablowej, której stan techniczny lekko mówiąc nie był najwyższych lotów. Dziś inny fragment infrastruktury tego operatora będzie pretekstem do tego by trochę więcej poopowiadać o kablach.

Czy kable lubią wilgoć? Oczywiście, że nie lubią – dlaczego – opiszę to dalej. Na początek zdjęcie:

Powyższe zdjęcie pokazuje fragment instalacji jednej z bardziej znanych sieci kablowych w Polsce. Na tej samej ulicy jest więcej podobnych kwiatków – łącznie z prowadzeniem kabli dystrybucyjnych nie w ziemi a po ziemi w krzakach na prywatnej posesji, częściowo otwartymi skrzyniami kablowymi czy nowatorskimi technikami przeprowadzenia kabli przez murki od ogrodzeń.

Częściowo problem kabli został omówiony w tekście o reflektometrach kablowych. Nie mniej w celu usystematyzowania wiedzy na temat powtórzę niezbędne rzeczy.

Tak więc typowy kabel koncentryczny, czyli taki jakiego używa się w instalacjach telewizyjnych składa się z: żyły wewnętrznej, dielektryka, folii aluminiowej, oplotu oraz powłoki zewnętrznej. Wszystko ładnie zostało pokazane na kolejnej fotce.

Impedancja znamionowa kabli używanych w instalacjach telewizyjnych wynosi 75Ω.  Jest to właściwie jedyna wspólna cecha wszystkich kabli, które mogą być użyte w instalacji, bo np. żyła środkowa może być w całości wykonana z miedzi, a równie dobrze może być np. stalowa lecz pomiedziowana. Dielektryk może być spieniany chemicznie lub fizycznie a powłoka kabla może być wykonana z różnych substancji.

To właśnie płaszcz zewnętrzny kabla decyduje o tym czy dany kabel jest przeznaczony do układania wewnątrz czy na zewnątrz pomieszczeń oraz o tym czy może być bezpośrednio układany w ziemi. A konkretnie:

• kable w powłoce PE mogą być układane na zewnątrz pomieszczeń,
• kable w powłoce PVC przeznaczone są do układania wewnątrz pomieszczeń,
• kable FRHF – czyli takie, które nie zawierają związków halogenu, nie wydzielają agresywnych dymów w czasie pożarów – stosowane wewnątrz pomieszczeń,
• kable żelowane – można je układać bezpośrednio w ziemi.

Dielektryki spieniane chemicznie cechują się budową wewnętrzną przypominającą kapilary, które ułatwiają wnikanie wody w głąb kabla. Wady tej nie posiadają dielektryki spieniane fizycznie.

Oploty kabla w dużej części wykonane są z aluminium, które jak wiadomo utlenia się.

Dlaczego o tym wszystkim piszę? Tak jak pisałem częściowo w tekście o reflektometrach kablowych penetracja przez wodę kabla powoduje zmiany jego impedancji, co powoduje powstawanie odbić sygnału wewnątrz kabla. Z kolei np. utlenienie się oplotu kabla wpływa negatywnie np. na współczynnik ekranowania kabla, czy też może uniemożliwić np. zasilanie urządzeń przez ten kabel.

Nie ma się co oszukiwać, ale ilość transmisji analogowych będzie sukcesywnie spadać – wypierać będą je transmisje cyfrowe. Modulacje używane w przypadku DVB-C dają bardzo małe pole na błędy spowodowane np. przez wilgoć wnikającą w kable. Dlatego zostawienie w sposób pokazany na omawianym zdjęciu kabla, po to aby w późniejszym terminie go podłączyć jest wg mnie sporym nie dopatrzeniem, gdyż może się okazać, że po kilku latach wystawiania kabla na warunki atmosferyczne w ten sposób spowoduje jedynie tyle, że kabel będzie się nadawał tylko do wycięcia. A ile kosztuje zabezpieczenie końcówek kabla? Kilkanaście centymetrów taśmy izolacyjnej. Dokładnie tyle…

Na omawianym zdjęciu jest także inny błąd – inny kabel dystrybucyjny jest tak ułożony, że postronne osoby mają do niego dostęp. Umożliwia to choćby odcięcie telewizji złośliwemu sąsiadowi. I to bez zbędnych kombinacji…

Pomimo tego, że omawiany przykład tyczy się typowo instalacji sieci kablowych, to należy mieć świadomość, że takie same reguły gry obowiązują w przypadku instalacji indywidualnych. Przykładów tutaj można mnożyć praktycznie w nieskończoność. Począwszy od montażu kabli do użytku wewnętrznego na zewnątrz pomieszczeń (co poniekąd też rozumiem) po zostawianie niezabezpieczonych kabli np. na dachach  (po to by w przyszłości zamontować np. anteny).

Mówiąc o kablach, których parametry się rozjeżdżają w wyniku działania wody nie sposób wspomnieć o tym, że czasami fabrycznie kupiony motek kabla już na dzień dobry potrafi być trafiony. Dlaczego? Wystarczy, że był on niewłaściwie magazynowany przez długi okres czasu.

Tak więc reasumując – różne typy kabli wymyślono po to aby stosować je w różnych środowiskach pracy. Nawet najlepszy kabel nie będzie się nadawał do pracy, jeśli potraktuje się go tak jak na zdjęciu. Całą sztuką w przypadku wykonywania instalacji jest umiejętność zwracania uwagi na maksymalne pierdoły, bo to one w dużej mierze decydują o tym, czy dana instalacja będzie działała OK, czy też będą z nią same problemy.